|
||
| Important Notice: All persons whose images are displayed on www.gooisedames.nl - are autonomous, work from remote private premises, are neither employees, nor independent contractors of www.gooisedames.nl www.gooisedames.nl - exercises no control over the images displayed by them. | ||
|
www.gooisedames.nl - is best viewed in 1024x768 resolution with Netscape 4.0+
or Internet Explorer 4.0+ Copyright- Snowy@2010, Inc. All Rights Reserved | Terms & Conditions | |
Als ik de tussen deur open doe en de kamer ik kijk weet ik gelijk wat er fout is gegaan. Daar staat ze met haar rug naar me toe in een zwart satijnen jurkje, de naad van haar lichte kousen lopen naar beneden tot aan de zwarte naaldhak van een paar lakpumps. Haar haren zijn los opgestoken en wanneer ze zich omdraait zie ik dat ze extra aandacht heeft geschonken aan het opmaken van haar gezicht. Voordat ik iets kan zeggen kijkt ze langs me en vraagt ze, met een speelse glimlach om haar mond, of ik ook iets spannends voor haar heb meegenomen. In eerste instantie kan ik wel door de grond zakken, maar het lijkt wel of dat ze het alle twee de normaalste zaak vinden om elkaar zo tegen te komen. Voordat ik iets kan zeggen gaat mijn telefoon. Toch niet de zaak, denk ik. Mijn collega begint zachtjes te grinniken. ‘Jij hebt telefoondienst vanavond.’ En op dat moment weet ik niks meer te zeggen. Stel ik me aan om te zeggen dat hij dan ook maar moet gaan, ik kan hem toch niet bij haar alleen laten.Voor dat ik het over mijn lippen kan krijgen kijken ze me aan met een vragende blik waar ik nu op wacht. Ik geef haar een kus en loop naar buiten. Voor ik weg rijd gaat de telefoon weer. ‘He, sorry maar het was een foutje, alles is al op gelost en je hoeft niet meer te komen.’ ‘Oké’ zeg ik, maar in plaats dat ik terug naar binnen ga start ik de auto en rij weg. Ik rij de bocht om en kom tot stilstand in de schaduw. Ik pak de telefoon weer en bel naar huis. ‘Ha, met mij nog even, het kan wel een paar uur duren hoor.’ ‘Dat geeft niet, wij vermaken ons wel, ik zal vanavond op je wachten want ik ben aardig opgewonden en wil je in me voelen.’ Voordat ik verder iets kan zeggen is de verbinding al weer verbroken. Ik zet mijn telefoon op trillen en stap de auto uit. Langzaam loop ik weer naar huis. Er is verder niemand op straat en dat maakt het een stuk makkelijker. Het is bijna donker wanneer ik de tuin in loop en door het kiertje van de gordijnen kijk. Op de stoel recht voor het raam zit ze. Ik voel een aardige twinkeling in mijn onderbuik. Ik hoor nu eigenlijk tegen over haar te zitten en niet hij. Elke keer wanneer ze haar been over haar andere been legt zie ik haar jurkje verder omhoog kruipen tot aan de bovenkant van haar kousen die omhoog gehouden worden door haar jarretelles. Als ik hier al opgewonden van wordt wat zal hij dan wel niet voelen. Ik loop voorzichtig naar de garagedeur en maak die zachtjes open en sluip naar binnen. Bij de bijkeuken aangekomen luister ik of ik niemand aan de andere kant hoor. Ik de verte hoor ik gemompel en ik maak de deur open. Nu kan ik ze zien en horen zonder dat ze merken dat ik ze in de gaten kan houden. ‘Weet je dat je bent uitgeroepen tot lekkerste partner van kantoor.’ Ik hoor haar lachen, ‘ja hoor, daar hebben jullie het over.’ ‘Natuurlijk’ hoor ik hem zeggen ‘en over jou hebben we het, het meest.’ ‘Weet je nog die borrel van een tijdje geleden, toe viel het me al op wat voor een lekkere vrouw je bent.’ ‘Ik zal je nog wat wijn bijschenken’ hoor ik haar zeggen ‘en vertel dan maar gerust door hoe lekker ik ben.’ ‘Ik wil wel eens horen hoe jij over mij praat en dan niet de woorden verdraaien hé.’ ‘Vertel het maar als of ik je collega ben aan wie je het vertelt.’ Ze staat op en aan haar lopen zie ik dat ze al aardig wat wijn op heeft. Als zijn glas weer gevuld is gaat ze naast hem op de bank zitten. ‘Vertel dan.’ |